şimdi sessizlik vakti.. yolun sonuna geldik işte.... birazdan hayatlarımız ve biz ayrı yönlere doğru hesapsızca savrulacağız.. geriye ne ismimiz kalacak.... ne de karşında durulamaz sevdamız.....   evet belkide ağlayacağız.. haketmedi sevdamız diyeceğiz.. ama asla dönemeyeceğiz, istesekte sevsekte yapamayacağız...   yıllar sonra karşılaştıracak hayat bizi, ben bıraktığın noktada olacağım seni bekliyorken bulacaksın beni... sen ise beni aramanın verdiği yorgunlukta....   .......................... .............. ...... ... .. . biz hesapsızca sonsuzlukta yol alırken bizi tanıyanlar sadece ne büyük bir sevdaydı diyecekler... zamana , mekana yenilmeyen, vazgeçmeyen, direnen, seven.... nasıl bir yürekti onların ki diyecekler.. biz ise vuslatta buluşmanın verdiği huzurla sadece sarılacağımız birbirimize.... bir daha ayrılmamak üzere....